Yesterday, I had a heated argument with someone.
Hindi naman siguro ako bato at iniyakan ko talaga ang pangyayari.
Oo, kaibigan ko siya. Pero he's much special.
Hindi man niya yun feel, pero hindi rin naman siya siguro manhid para hindi niya mapansin na nasasaktan na talaga ako sa pinaggagawa niya.

First, nakakatawa lang, kasi away-bati yung sa aming dalawa.
To think na it's just a mere friendship, andami lang kasi sigurong factor sa pagkakaibigan namin.
Having a rocky friendship is really insane.
Para kasing daig niyo pa yung magsyota.

Kahapon I stopped talking to him sa Facebook.
He kept messaging me if we have a problem, or kung meron ba daw akong problema sa kanya.
Hindi naman ako makasagot. Kasi inis na inis talaga ako sa kanya.
To think he has the attitude of a party maniac. I mean, he's just a regular junkie before.
I wasn't accustomed to his change in lifestyle na rin. Hindi ko na kasi siya maabot.
Hindi ko rin naman siya masisisi, kasi he's changed na talaga.

Anyway, kanina lang, before posting this entry, I was in tears remembering how good it was way before we were just ordinary buddies. Harutan and everything.
Hindi naman matatawag na magkaaway kami, pero the mere thought of him makes me sad and eventually made me cry.

Siguro, it's my fault. Because reality is cruel, I was cruel, and I deserve to cry.

Till next.

xoxo,
Tonskie

P.S. I'll leave you with the song "How Could an Angel Break My Heart" enjoy!

I just came in from an exhausting trip to the boondocks.. Nah, just kidding.
Nagchristmas party kasi yung mga student ng mama ko. Xempre I was there.
I was invited (kuno!) by my mom, to join the party.
The celebration was quite festive. Hindi naman siya talaga magara pero wala rin namang nagutom

T'was very fun. Since I saw some cute guys (ahem!), oh well, yeah, I couldn't blame myself.
Marami namang gwapo sa lugar na yun. Mga bata nga lang.
So hanggang pa-sipat eklat effect na lang yung ginagawa ko.
Hindi ko rin malaman kung bakit andaming gwapo dun.
Anyway, first time ko rin pala (in 3 years) to travel somewhat distant from home.
Nakakaloka. Hindi ko keri ang alikabok.
Pero ok na rin, good for public exposure na rin.

Nawindang lang ako nung andun na talaga ako sa mismong venue.
Halos lahat naman kasi nakatingin saken. At hindi ako nagmamayabang ha.
Ewan ko lang talaga. Siguro habit na ng mga tao dun sa lugar nila na tumingin sa hindi kilala.
I mean, 'di ko naman din sila masisisi if they look at me like hindi sila nakakita ng tao for a long time. Etchos lang. 'Di nga, I was like curious as to why they are like that.

Anyway, I'm going to update you later. :)
Bye for now!

xoxo,
Tonskie

Oh, kamusta naman?
Halos anim na buwan din ang nakaraan nung huling post ko sa original blog ko.
O my gahhhd! Hindi ko na mabilang kung maka-ilang ulit na akong nag hiatus.
Nakakainis, hindi man lang kasi naabisuhan yung mga readers ko dito sa blog ko.
The thing is, unstable naman kasi yung isipan ko weh, hindi ako maka-cope sa mga bagay2x.
Well, it's not my fault anyway.
Hindi naman kasi simple ang buhay.
Maraming ups and downs.
Maraming twist and turns.

Oh sha, eto na nga ako.
Balik na kung balik.
Hindi naman talaga ako nawala.
Paminsan naman binibisita ko tong blog.
Nag-iisip kung pupwede pa ba ako as a writer.
Hindi nga lang siguro nagpu-push through kasi naman hindi ako masiyadong motivated.

Sa lahat lang din ng blogger, ako lang yung maarte.
Yung iba nga ang tingin nila sa akin, emo, masiyadong complicated at iba pa.
Hindi ko sila masisi, yun naman talaga yung nafi-feel ko.
Meron naman siguro tayong right to have those feelings diba?
Eh yun nga, nagpakatanga ako sa maraming bagay.
Kaya itong mga ito, naging mitsa para magkaganito ako at mapabayaan ang pagsusulat.
Which I really had big regret on why I did so.

Diba meron namang second chances?
Human naman tayo para makaintindi diba?
At least napagdaanan niyo rin naman siguro kahit papano ang napagdaanan ko.

So sha, roll nah.
Siguro masayang kabanata na naman itey.
Sa mga magbabasa pa, salamat.
Sa mga magbabasa ulit, welcome back.

Hanggang dito na lang muna.

Hanggang sa muli!!!

xoxo
Tonskie

I wonder where she is today?




THE AFTERSHOCK



Di naman pala xa ang sumagot eh! Ibang nilalang pala yung sumagot! Choz! Kasi diba nag out-of-body experience ang hitad? hehehehehe

xoxo,
Tonskie

Thanks to (CLICK) and (CLICK) for the videos.